Album Review

The Kastle ซิงเกิล กอดอีกครั้ง

หัตถาครองพิภพ May 20, 2016

เป็นอีกครั้งที่เราได้ยินบทเพลงจากวงดนตรีใหม่ๆ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าสนุก และน่าสนใจทุกๆคราวที่เราจะได้ตื่นเต้นกับงานที่มีศิลปินมานำเสนอให้เราได้ฟังกัน  คราวนี้มาจากอีกหนึ่งวงที่มีนามว่า The Kastle  ปราสาทแห่งเสียงเพลงแห่งนี้นั่นเอง  
 


ซึ่งก็คือกลุ่มหนุ่มๆ นักดนตรีจากวิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสิต ประกอบด้วย คูน ธรรมธร มัคคสมัน ร้องนำ / มด กุลนที กำเนิดมั่น กีตาร์ / ชีตาร์ ภูริสร์ ขำพลับ เบส  / และ บูม บุญญฤทธิ์ ผ่องแสงแก้ว ในตำแหน่งกลอง นั่นเอง
 


ซึ่งจากการที่แอบดู MV มาก่อนแล้ว นักดนตรีวงนี้เหมาะแล้วกับสมญานามปราสาทตามชื่อวงเลย เพราะแต่ละคนดูล่ำสันแข็งแรง Strong มาก (แซว) บึกกันขนาดนี้  มั่นใจเลยว่า การสโตกคอร์ดกีต้าร์ การดึงเบส  หวดสแนร์ และพลังเสียง มันจะต้องมีความแน่นและแข็งแรงอยู่ในตัวแน่ๆ!
 


ตัวงานและแนวดนตรีของ The Kastle นั้นสำหรับผมน่าสนใจมาก เพราะมันคือ Post Pop .. หรือพูดง่ายๆคือ Post Rock แบบที่มีความเป็น Pop อยู่ในตัวนั่นเอง .. ปัญหาของ Post Rock ที่บางครั้งสามารถสื่อสารกับผู้ฟังกลุ่มใหญ่ได้ยาก  วันนี้ได้รับการแก้ไขโดยแนวเพลงที่ยังคงเน้นทางด้าน”เสียง” มากกว่าโน้ตอย่างเสียง Ambience  ที่ให้ความสำคัญกับ กลิ่นอายและบรรยากาศเพลงโดยรวม (ซึ่งมักจะลอยๆ เคว้งๆ ตามแบบโพสต์ร็อคนิยมกัน)   คือมีกลิ่นนี้อยู่  แต่ว่า ผสมผสานความเป็น Pop ที่ฟังง่ายๆ มีความสวยงามเข้ามา จึงสามารถเสพง่ายเข้าถึงง่ายๆ ไม่ซับซ้อน แต่กลิ่นอายของ Post Rockยังคงอยู่  จึงเกิดมาเป็นแนวนี้นั่นเอง ซึ่งส่วนตัวผมมองว่าน่าสนใจมาก เพราะก็นั่งเสพ Post Rock อยู่ประมาณนึงและชอบ  อยากเห็นโพสต์ร็อคแบบที่ โน้มเอียงมาทางป็อปบ้างจะเป็นยังไง  วันนี้สมใจอยากแล้ว

 


การทำงานของวงนี้ ต้องบอกว่ามีมือโปรมาช่วยกันโปรดิวซ์เพียบ โดยเฉพาะคุณพี่พล Clash เจ้าเก่าของเราที่เคยสร้าง Getsunova ก็ลงมาคุมงานนี้ด้วย และทีม Boxx Music ที่มีคุณยักษ์แคลช พี่โอ๊ป  เอก Season 5 มาร่วมกันลงแรง  ก็คือทีมเพื่อนๆแคลชทั้งหลายนั่นแล(ฮา ดูคลิปซ้อมอยู่นะ) ดังนั้น ไม่น่าแปลกใจว่างานที่ออกมาจึงดูมีทิศทางและผ่านกระบวนการคิดที่ละเอียดมาแล้วอย่างดี  เพลงจึงออกมาพอดี  ไม่เอาแต่ใจตัวเองมากเกินไป  แต่สามารถสื่อสารให้คนฟังได้สัมผัสอย่างง่ายดายมากๆเท่าที่ฟังแล้ว
 


เพลงซิงเกิลนี้ของพวกเขา The Kastle มีชื่อว่า กอดอีกครั้ง .. สาเหตุที่ผมขึ้นหัวบทความไว้อย่างนั้น เพราะรู้สึกว่า กลิ่นอายและธีมของเพลงๆนี้  หากให้เปรียบเปรยออกมาเป็นรูปธรรมอย่างนึง  ผมมองว่ามันคือ “หมอกลวงตา” จริงๆ นะสำหรับเพลงนี้  กล่าวคือ ตัวเพลงมันมีกลิ่นอายดนตรีและอารมณ์ที่ออกจะหม่นๆ และย้อนกลับไปสู่ความทรงจำเก่าๆ ที่ยังคงค้างคาอยู่   มันให้ภาพของหมอก สีจางๆ เทาๆ ได้เป็นอย่างดี  อารมณ์แบบหม่นๆ เล็กๆ แต่ไม่ถึงกับฟูมฟาย ..
 


เพียงแต่ว่า  ความรู้สึกในครั้งนี้  ขอให้มันกลับมา แม้มันจะไม่มีความหมายแล้วก็ตาม  คือขอแค่กอดเดียว  แกล้งให้เหมือนตอนที่เราเคยรักกันก็พอ ..  ความรู้สึกจริงที่เกิดขึ้นมันคงแทบขาดใจ เหมือนคนที่ขอฟางเส้นสุดท้ายจริงๆ ว่า  ขอแค่กอดสักครั้งเถอะ แค่นั้นพอแล้ว .. อยากสัมผัสวันคืนเก่าๆ

ซึ่งจากบรรยากาศเพลงโดยรวมและเนื้อหา ผมว่ามันเข้ากันดี  ส่วนภาคดนตรีเพลงนี้อย่างที่บอก มันคือ Post Pop ซึ่งเท่าที่ผมฟังแล้ว  ผมยังรู้สึกว่า มันยังเติมความเป็น Post Rock ใส่ลงไปในสัดส่วนที่เยอะกว่านี้ได้อีกมาก  โดยที่ยังไม่เสียกระบวนความเป็น Pop  (หรืออาจจะผิดที่ผมเอง อยากได้กลิ่นโพสต์ร็อคเยอะๆ หน่อย 555) มันยังลอยได้มากกว่านี้  แต่เท่านี้จริงๆ แล้วมันก็โอเคอยู่  เพราะฟังง่ายมากกกก  ไม่ต้องซับซ้อน แต่สื่อสารกับคนฟังดี  และซาวด์ไม่รกหู  ไม่ลอยจนวกวนมากเกินไป  ซึ่งคนฟังเพลงป็อปบางทีเขาไม่ได้อยากจะเสพอะไรที่มันลึก หรือ high feeling / deep feeling อะไรขนาดนั้น แต่ยังอยากได้กลิ่นโพสต์ร็อคอยู่  เพลงนี้โอเคเลย   
 


ตัวเมโลดี้ร้องถูกออกแบบมาดีมาก  มีกลิ่นความอึนๆแบบโพสต์ร็อคอยู่เต็มที่  แต่ก็ยังซอฟท์ และเฟรนด์ลี่กับผู้ฟังดี  คือมีความหวานอยู่ในตัว  ออกแบบการร้องมาได้ดีทำให้รู้สึกว่า  เออ.. คนในเพลงนี่มัน ขอร้อง จริงๆนะ แบบว่า ขอสักครั้งเถอะ ฟังแล้วเชื่อ  (ชวนให้ใจอ่อน) ได้ง่ายๆ   ไลน์ที่เด่นที่สุดในเพลงนี้ผมมองว่าเป็น “กีต้าร์” เลย เด่นมาตั้งแต่อินโทร  เสียงบรรยากาศลอยๆและคอรัส ช่วยส่งบรรยากาศได้ดี  ผมว่าลงตัวละเพลงนี้   วิเคราะห์เล่นๆ ถ้าเนื้อเพลงมันฉูดฉาดมากกว่านี้ ไม่ว่าจะด้วยการใช้คำ หรืออะไรก็ตาม  ความอึนของเพลงจะเปลี่ยน feelingไปทันที  โดยรวมผมว่าดีมาก

อยากฟังผลงานดนตรีจากวงนี้อีก  แนวนี้แหละยึดไว้เลย เจ๋งแล้วครับ มันน่าจะเอาไปเล่นอะไรได้อีกเยอะ และน่าจะทำให้ผู้ฟังที่ยังไม่ค่อยได้ฟังเพลงสาย Post Rockทั้งหลาย จะหันมาลองฟังกันดูด้วย   เยี่ยมครับ
 

กอดอีกครั้ง - The Kastle


The Kastle, กอดอีกครั้ง, Post Pop, Post Rock