“เสพง่าย สวยงาม และสะใจ” บันไดสีแดง ซิงเกิลใหม่จาก Hugo และคุณค่าที่แท้จริงอันซ่อนอยู่ในสีสันของบทเพลง

บทความโดย : หัตถาครองพิภพ

“เสพง่าย สวยงาม และสะใจ” บันไดสีแดง ซิงเกิลใหม่จาก Hugo และคุณค่าที่แท้จริงอันซ่อนอยู่ในสีสันของบทเพลง 
 
       ก่อนที่จะรีวิวอะไรเพลงนี้ อยากจะบอกตรงนี้เลยว่า นี่คือเพลงที่ “ยอดเยี่ยม” สุดๆในสายตาของคนชอบฟังเพลงอย่างผมมากๆ
บอกเลยว่า เพลงนี้ผมให้คะแนนเต็ม (ไม่ว่าจะเต็มห้าเต็มสิบ เต็มร้อยอะไรก็ตาม) เป็นความยอดเยี่ยมเชิงศิลปะดนตรี /
คุณค่าทางความคิดและสังคม และคุณค่าในแง่ของความบันเทิง  เพลงๆนี้มีครบ จนผมเต็มใจที่จะเขียนให้เช่นนี้
อย่างไม่อายว่าใครจะอวย ผมไม่สนทั้งนั้น เพราะเพลงนี้คืองานที่ดีจริงๆ จากใจ

 

 
        ซิงเกิลบันไดสีแดง เริ่มต้นด้วยเรื่องราวดราม่าก่อนเลย! ซึ่งเอาจริงๆผู้เขียนไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำว่า
มันจะดราม่าเรื่องอะไร ไม่แคร์ เพราะแก่นแท้จริงๆแล้ว มันอยู่ที่สาร และสาระของ “ตัวเพลง”  ต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
ดังนั้นผมถึงไม่เลือกที่จะสนใจรายละเอียดดราม่าที่มี ว่าใครทำอะไรตรงไหนบ้าง แต่ผมรู้เรื่องราวหมดแล้วล่ะ  
MVเพลงนี้หลังจากที่อัพลงบนยูทูปแล้ว ก็ถูกทำการลบ และแก้ไข อัพใหม่อีกครั้ง ในระยะเวลาเพียงแค่วันถัดมาเท่านั้น
ซึ่งหลายคนน่าจะพอทราบแล้วว่า มันเป็นการเบลอและแก้ไขชื่อสถานที่ที่หนึ่งที่เป็นเหมือนฉากอุปโลกน์ของเรื่องราวใน MV เท่านั้น 
เพียงแต่ว่า สถานที่นี้มีจริง และหลายๆคนก็รู้จักกัน จึงทำให้เกิดปัญหาเรื่องราวดราม่าขึ้น และเอาภาพในส่วนของชื่อสถานที่นั้นออก
(ใครที่ได้ดูตัวอันเซนฯแบบผมน่าจะเห็นแล้ว)  แต่ตรงนี้จริงๆผมก็มองว่า มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ  ทีมงาน และผู้เกี่ยวข้องทุกๆฝ่าย
พิจารณาร่วมกันแล้ว จึงได้แก้ไข และปล่อยออกมาเป็นตัวที่เซ็นเซอร์แล้วเรียบร้อย

 
        ซึ่งผมอยากจะบอกว่า เป็นการเซ็นที่สะใจมาก เพราะเบลอแบบ ระเบิดภูเขาเผากระท่อมทะลวงถังข้าวสารมากๆ
เอาซะหายไปทั้งหน้าเลย ซึ่งก็เป็นการเบลอที่สะใจดี (ฮา)  เพียงแต่ว่า สิ่งที่ผมอยากจะพูดคือ ไม่ว่ามันจะเป็นการซุกขยะไว้ใต้พรม
หรือดัดจริต หรืออะไรก็ตามของความคิดต่างๆที่พุ่งเป้ามาที่ MV นั้น ผมก็อยากจะบอกว่า  ถึงแม้จะเซ็น หรือ ไม่เซ็น  
ทุกอย่างในสังคมเรา ที่เรารับรู้ร่วมกัน มันก็ไม่มีอะไรต่างไปจากเดิมหรอกครับ

 
และแน่นอนว่า รวมถึงความยอดเยี่ยมของตัวเพลงนี้ด้วย!!!!
 
        นี่คือสาระสำคัญที่ผมอยากจะเขียน ย้อนกลับไปพารากราฟบนอีกครั้งว่า  ผมไม่สนใจดราม่าตรงนี้ ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ทางเทคนิค ทางความคิด ความเหมาะสมอะไร  ทุกคนพิจารณากันเอาเองได้  เพียงแต่ว่า  ทุกสิ่งทุกอย่าง ก็ยังสู้ “แก่นแท้”
ของเพลง “บันไดสีแดง”  นี้ไม่ได้อยู่ดีว่า  นี่คือบทเพลงที่ทำหน้าที่ “พูด”  เอาความเป็นจริง ให้เราได้ “ฉุกคิด”  
และต่อยอดกระบวนการพิจารณาตามไปเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อสะท้อนสังคม เสียดสีสังคมนะ ผมว่ามันกระตุ้นให้คิดต่อยอดมากกว่า

 

 
        ความคิดตรงนี้  ผู้คนที่อยู่ในเรื่องราวของเพลงเหล่านั้น อาจจะคิดเองไม่ได้ อาจจะไม่ได้รู้จัก หรือได้ดูเพลงนี้ (แหงๆ)  
แต่ผู้ที่รับสารตรงนี้ไป  เราๆท่านๆ ที่ได้ดู ได้เสพเพลงนี้ และสิ่งที่พี่เล็กจะสื่อสาร  ผมว่าการมีดราม่าตรงนี้เกิดขึ้นมา
มันก็เป็นตัวกระตุ้นชั้นดีที่จะทำให้เพลงนี้ส่งไปถึงปลายทางได้เร็ว และกว้างขึ้นกว่าเดิม

 
ซึ่งผมว่ามันโคตรจะมีประโยชน์เลย
 
        บันไดสีแดง ของ พี่เล็ก Hugo นั้นพูดถึงแง่มุมหนึ่งของสังคม ที่มีคนที่ต้องการความสุขชั่วคราวที่ร้อนแรง ในมุมที่มืดมิด
โดยที่เพียงแค่จ่ายเงินไปก็ได้สิ่งที่ต้องการเหล่านั้น เป็นความฟินชั่วพริบตาที่ แค่ขยับขาแปปเดียวเงินก็ปลิวไปในอากาศแล้ว  
แต่หากความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่ปลิวหายไปมันไม่ได้มีแค่เงิน  แต่มันยังต้องจ่ายด้วยอะไรที่แพงกว่านั้นด้วย
ถ้าหลงเดินขึ้นบันไดไปสู่ความมืดมิดที่ “ดำ” บันไดนั้น

 
        บันไดสีแดง สื่อถึงการเป็นหนทางสู่ความเย้ายวน ร้อนแรง (ใช้สีแดงเป็นsymbolic ที่ชัดเจน เช่นเดียวกับบันได)
ในตัวของเนื้อเพลงแล้วนั้น ก็ตรงตามเนื้อเพลงอยู่พอควร หรือจะตีความเป็นบุคคลอื่นภายนอกที่มองเข้ามาก็ได้  
ผ่านสายตาของผู้ที่เห็นมาแล้วมากมาย ซึ่งคนๆนั้น ก็มีโอกาสที่จะเป็น “เด็กเชียร์แขก”  อย่างที่MV ถ่ายทอดออกมานั่นเอง
ผ่านทางตัวพี่เล็กฮิวโก้ ที่มารับบทเด็กเชียร์แขกทำหน้ายียวน (แต่ถึงกระนั้นก็ยังหล่อเป็นเทพบุตรอยู่ดี)
เรียกได้ว่า ไม่ต้องตีความเยอะยุ่งยากเลย มันชัดเจนมากๆ

 

 
เพียงแต่ว่า เป็นความชัดเจนแท้จริงของสังคมที่ ไม่มีใคร(กล้า)ทำออกมา(และทำได้ดี)ก็เท่านั้นเอง
 
        เพลงนี้คืองานที่ผมปลื้มมากจริงๆ  หลายคนที่นิยมเพลงทั่วๆไปแบบเมนสตรีม อาจจะไม่คุ้นเคยมากนัก
แต่ดนตรีที่มีกลิ่นอายเย้ายวน เป็นแนวทางที่พี่เล็กถนัด สายคันทรี่ บลูส์ บลูแกรส และผสมผสานกลิ่นอายเย้ายวนแบบละตินเข้ามาเล็กๆ
ซึ่งมันเหมาะกับเนื้อหาเพลง และให้บรรยากาศของสถานที่อโคจรได้อย่างดีมากๆ  เรียกได้ว่า แค่เสพงานดนตรีที่ขึ้นอินโทรเข้ามา
มันก็พาให้ผู้ฟัง เข้าสู่ภวังค์ได้แล้วตั้งแต่ดนตรี  นี่คือความสัตย์จริง  พอเนื้อหาขึ้นมาปุ๊บ มันสะกดให้ผมอึ้ง และทึ่งกับสิ่งที่เขาสื่อสาร
และเขียนขึ้นมา ซึ่งตรงนี้ ขอยกเครดิตให้กับ พี่ฟองเบียร์ผู้แต่ง และพี่เล็กฮิวโก้เลย ที่โครงสร้างเพลงนี้ถือว่า “ไร้เทียมทานสุดๆ”  
คือเนื้อหามันจริง และมันชัดเจน ในขณะที่ จังหวะจะโคนการถ่ายทอดก็คม แบ่งช่วงเนื้อหา และสโคปได้ดีมากๆ
(ซึ่งคนเขียนเพลงหลายคนในตลาดบ้านเรา ทำไม่ได้ ลอยไปลอยมา)  ในส่วนของlyric ก็ใช้ภาษาได้โคตรดี มีเล่นคำ
มีสัมผัสที่ไหลลื่น สละสลวยดี  คือพูดง่ายๆ เพอร์เฟ็คท์  ผมชื่นชมในนามของคนที่แต่งเพลงเป็น ผมดูเนื้อเพลงนี้  
ต้องคารวะเลยจริงๆ  และยิ่งเนื้อดีๆแบบนี้  ผมว่า พี่เล็ก ฮิวโก้ คือคนไม่กี่คนในประเทศไทย
ที่จะสามารถสื่อสารเรื่องราวนี้ออกมาได้

 

 
        บันไดสีแดง คือเพลงที่ ผมอยากจะให้มีดราม่า มีอะไรอีกเยอะๆ  เอาให้เต็มที่เลย ถ้ามันจะกลายเป็นสิ่งที่ช่วยทำให้
“เพลงดีๆที่มีคุณภาพ” เพลงนี้ ส่งสารไปถึงผู้ฟัง ถึงสังคมได้ ในทุกๆบริบทของการฟัง ไม่ว่าจะเป็นคุณค่า การกระตุ้นให้คิด
และการเสพเพื่อความบันเทิง (ซึ่งอันนี้ก็ได้เต็มเช่นกัน ฟีลเพลงแม่งดีมากๆ)  คงไม่มีคำไหนจะยกย่องเพลงๆนี้อีกแล้ว
เพราะเขียนไปเยอะแล้ว

 
เพลงนี้ โคตรรรรรรรรดี
Close [×]