Article

คำสอนง่ายๆ ผ่านสิ่งที่ “พ่อ” มอบให้แด่ปวงชนชาวไทย ที่จะคงอยู่กับเราตลอดไป

หัตถาครองพิภพ October 24, 2017

คำสอนง่ายๆ ผ่านสิ่งที่ “พ่อ” มอบให้แด่ปวงชนชาวไทย  ที่จะคงอยู่กับเราตลอดไป
 
       ก่อนที่จะถึงงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560 นี้นั้น  ความรู้สึกเศร้าเกินจะบรรยายนั้น อยู่ในความรู้สึกของเราคนไทย
ที่ล้วนแล้วแต่ใจหายและไม่อยากให้วันนั้นมาถึง  แต่สุดท้ายแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว 
ผมเชื่อว่า “พ่อ”  หรือ ในหลวง ร.๙  อันเป็นที่รักยิ่งของพวกเรานั้น ก็อยากให้เราเข้มแข็ง 
และอยากให้ประชาชนคนไทย สามารถยืนหยัด และดูแลตัวเองกันอย่างร่มเย็นเป็นสุขได้ต่อไปอีกนานแสนนาน 
พระองค์ท่านจะได้หมดห่วง ซึ่งสิ่งหนึ่ง ที่จะทำให้เราอยู่กันได้อย่างมีความสุขนั้น
คือคำสอนของพ่อที่จะเป็น “หลัก”  ให้เราได้ยึด เอาไว้ใช้ในชีวิตต่อๆไป

 
        เมื่อใดที่ เราพูดถึงในหลวงของเรานั้น  เด็กๆ หรือใครก็ตาม หลายๆครั้งจะมองว่า
มันเป็นเรื่องเบื้องสูง มิบังควร และจะต้องระมัดระวังในการใช้คำ  บางทีอาจจะสื่อสารได้ไม่ตรงจุดกับคนรับสารได้ทั้งหมด 
แต่ผมลองคิดดูว่า  ถ้าแปรเปลี่ยนเอา สิ่งที่พระองค์ท่านได้เคยสอนพวกเรา ผ่านพระราชกรณียกิจ
ที่ทรงเหนื่อยพระวรกายมาอย่างมาก เพื่อพวกเราแล้วนั้น  รวมถึงวิถีปฏิบัติพระองค์ 
และพระราชดำริต่างๆของพระองค์  ทุกๆอย่าง  เปลี่ยนมาเป็นคำง่ายๆ เรื่องราวง่ายๆว่า   
พ่อสอนอะไรเราบ้าง  เราเอาอะไรไว้ยึดเหนี่ยวในใจได้บ้าง  เอาแบบง่ายๆ ที่พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างให้เรานั้น 
หากจะลองนึกออกมาเป็นคำสอนง่ายๆ  มีอะไรกันบ้าง เท่าที่นึกได้ (ซึ่งจริงๆมีมากมายกว่านี้เยอะ)
 
พ่อสอนเรื่อง ความประหยัด ใช้สิ่งของมีคุณค่า
 
       ถ้าเป็นเรื่องที่ท่านสอนให้เราประหยัด ใช้สิ่งของอย่างมีคุณค่านั้น ผมเชื่อว่าหลายคนน่าจะนึกถึง “ยาสีพระทนต์” 
หรือพูดง่ายๆ ยาสีฟันของในหลวงท่านนี่แหละ  คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด  ที่สะท้อนได้ว่า  ขนาดพระเจ้าแผ่นดิน 
ยังทรงใช้สิ่งของอย่างคุ้มค่า ไม่ทิ้งขว้าง  เราเป็นพสกนิกรคนธรรมดา  ก็ควรจะประหยัด
และเห็นค่าของทรัพยากรทุกๆอย่างเช่นกัน   เป็นคำสอนที่ง่ายมากๆ  แต่เราซาบซึ้งได้เอง
ผ่านจากสิ่งที่ท่านทรงปฏิบัติตามปกติของพระองค์ นอกจากเรื่องยาสีพระทนต์นี้นั้น
ก็ยังมีเรื่องอื่นอีกมากมายเช่น เรื่องรองเท้าของพ่อ (ฉลองพระบาท) เป็นต้น

 
 
พ่อสอนเรื่อง ความพยายาม
 
        เรื่องความพยายามนั้น  ถือเป็นเรื่องสำคัญมากๆสำหรับชีวิตทุกๆคนที่ต้องต่อสู้บนโลกนี้
เพื่อเป้าหมาย เพื่ออะไรหลายๆอย่าง  และรวมถึงเป็น “กำลังใจ”  ในการก้าวเดินผ่านอุปสรรคด้วย   
เรื่องความพยายามนี้  ผมว่าง่ายที่สุดเลยก็คือหนังสือพระราชนิพนธ์เรื่อง พระมหาชนก ของพระองค์ท่านนั่นเอง 
ที่แม้ว่าจะเจออุปสรรคที่ไม่เห็นทางออก ย้ำว่า  มองไม่เห็นทางออก  แม้จะไม่เห็นฝั่ง และเราอยู่กลางมหาสมุทร 
เรียกได้ว่า  ไม่มีแม้แต่ทางรอดด้วยซ้ำ  แต่เราก็ต้องพยายามสู้ ต้องเพียรว่ายต่อไปแม้ไม่เห็นฝั่งนั่นเอง 
ทุกวันนี้เราเจอปัญหา เราถามตัวเองรึยังว่า  เราเห็นทางแก้ไหม เราเห็นฝั่งไหม  ถ้าเราเห็นว่ามันยังมีทางผ่านไปได้ 
แสดงว่าเรายังดีกว่าในเรื่องนี้ซะอีกที่แม้กระทั่งฝั่งยังไม่เห็น   เป็นเรื่องความเพียรพยายามที่ต้องยึดไว้ในจอย่างดีทีเดียว

 
 
พ่อสอนเรื่อง ความพอดี ความเพียงพอกับตนเอง
 
        เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องหลักที่น่าจะนำไปใช้แล้ว มีประโยชน์ที่สุด ในการใช้ชีวิตอย่างไรให้พอดีกับตัวเอง 
พอดีที่ไม่ใช่การอยู่กับความยากจน ต้องไปใช้ชีวิตทำเกษตร  แต่ความพอเพียง คือพอดีกับตัวเรา 
มีน้อยใช้น้อย มีมากใช้มาก  อย่าให้มันเกินตัว ให้มันพอดีกับสิ่งที่เราเป็น   เพราะเมื่อเราพอแล้ว   
ใจเราจะ “หยุด”  และเมื่อใจเราหยุด  เราจะไม่อยากในสิ่งที่จะทำให้เราลำบาก  ที่มันเกินตัว   
เมื่อพอแล้ว เราก็จะสบายใจ   นี่แหละคือ “ความสุข”  ที่แท้จริง เมื่อใจพอ  รู้สึกเต็มแล้ว 
มันก็จะเป็นสุขกายสุขใจ  เป็นคำสอนที่ง่ายมากๆ 

 
 
พ่อสอนให้เรา พึ่งพาตัวเอง
 
        นอกจากนี้แล้วนั้น การพึ่งพาตัวเอง ที่พระองค์ท่านทรงมอบปรัชญาเรื่องนี้ไว้
ผ่านทฤษฎีเกษตรผสมผสานของในหลวง  ทำให้ประชาชนในพื้นที่ห่างไกล สามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง 
เรื่องนี้พอมานึกๆดูแล้ว  มันคือการทำเพื่อประชาชนและพสกนิกรของพระองค์ท่านจริงๆ 
เปรียบเสมือนพ่อได้มอบอาวุธ มอบเบ็ดให้กับพวกเราเอาไว้ ใช้ดูแลตัวเองได้ไปตลอด ไม่ต้องไปขอใครกิน
ไม่ต้องตกอยู่ในกลไกของตลาดทุนนิยมที่มักมีการแก่งแย่ง เอาเปรียบปลายน้ำกันอยู่เสมอ
 
พ่อสอนเราเรื่อง ความกตัญญู
 
        แน่นอนว่าเรื่องนี้ คงหนีไม่พ้นเรื่องราวของพระองค์ท่านที่ ท่านจะต้องกลับไปเสวยพระกระยาหาร
กับสมเด็จย่าฯอันเป็นที่รักยิ่งของพวกเราอยู่เป็นประจำ ทั้งๆที่พระองค์ปฏิบัติพระราชกรณียกิจที่หนักหนาสาหัสมากมาย
แต่ท่านก็แสดงความกตัญญูให้พวกเราได้เห็นเป็นแบบอย่าง  และแน่นอนว่า นี่คือตัวอย่าง
ที่จะทำให้สถาบันครอบครัวของพวกเราชาวไทยนั่นแข็งแรง ซึ่งจะส่งผลให้สังคมเราดีขึ้น
ประชากรมีคุณภาพและมีจิตใจที่ดี ผ่านครอบครัวอันเป็นจุดเริ่มต้นของสังคม

 
 
       สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นเพียงแค่ “ส่วนหนึ่ง”  เท่านั้นที่พ่อได้สอนเราเอาไว้  ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นคำสอนง่ายๆ
แต่จะยิ่งใหญ่ในหัวใจคนไทยเราไปตลอดกาล  ซึ่งแม้ว่า จะใกล้วันพระราชพิธีฯ แล้วก็ตาม  ผมเป็นคนหนึ่งที่ใจหาย 
แต่ผมยังคงเชื่อ และจะเขียนเช่นเดิมว่า  พระองค์ท่านจะทรงกลายเป็นตัวแทนและสัญลักษณ์ของความดี
ของแผ่นดินไทยไปตลอดกาลที่จะอยู่ค้ำจุนประเทศเรา และแผ่นดินสยามนี้ให้ดำรงอยู่ต่อไปได้อย่างเข้มแข็ง 
เพราะในหัวใจ  ในการดำรงชีวิตของพวกเรานั้น  มีในหลวง ร.๙  เอาไว้ยึดเหนี่ยวเป็นหลักในหัวใจตลอดไป 
ไม่ว่าเราจะทำอะไร  เราจะพึงระลึกถึงความดีของพระองค์ท่านที่เป็นแบบอย่างอยู่เสมอ  เพื่อที่จะสานต่อสิ่งที่พ่อทำ 
และจะ “ดูแล”  แผ่นดินแห่งนี้ที่พ่อรักต่อไป  ไม่ว่าจะเป็นเช่นไรในอนาคต

 
        พระองค์ท่านไม่ได้จากไปไหนเลย แต่อยู่ใกล้หัวใจเราแนบแน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิมอีก 
เราจะระลึกถึงพระองค์ท่าน ไปจนวันสุดท้ายของลมหายใจตัวเองเช่นกัน
 
สถิตย์ใน สถิตย์อยู่ในใจตราบนิจนิรันดร์
ด้วยสํานึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

พ่อ , คำสอน